<< wróć
29 lipca 2026 r. zmarł w wieku 86 lat
ppłk Jarosław NENCZYN
Absolwent Oficerskiej Szkoły Radiotechnicznej z 1963 r.
Wykładowca, Oficer Wyższej Oficerskiej Szkoły Radiotechnicznej
Został pochowany 8 sierpnia 2026 r.
na cmentarzu komunalnym w Mirsku.
W imieniu byłych żołnierzy i pracowników cywilnych
Wyższej Oficerskiej Szkoły Radiotechnicznej,
członków Jeleniogórskiego Stowarzyszenia Żołnierzy Radiotechników „Radar”
oraz członków Związku Żołnierzy Wojska Polskiego
zmarłego pożegnał płk w st.spocz. Franciszek MICHALIK.
++++++
Ppłk mgr inż. Jarosław NENCZYN s. Dyonizego i Eugenii
urodził się 86 lat temu, 14 marca 1940 roku, w m. Hadyńkowce na dawnych Kresach Wschodnich Rzeczypospolitej, w powiecie Probużna w obwodzie-województwie tarnopolskim – na pograniczu Wołynia i Podola.
• Szkołę podstawową 7-klasową ukończył w roku 1953.
• Rosyjską Szkołę Ogólnokształcącą (średnią) – 3-letnią ukończył w roku 1957.
• Do Polski został z wraz rodziną repatriowany w 1959 r.
• Gdy miał 21 lat, został przez Wojskową Komendę Rejonową w Kluczborku w województwie opolskim, powołany do odbycia służby wojskowej.
28 września 1961 r. został podchorążym w Oficerskiej Szkole Radiotechnicznej w Jeleniej Górze.
• W 1963 r. został absolwentem Oficerskiej Szkoły Radiotechnicznej, uzyskał tytuł technika radiokomunikacji, został mianowany podporucznikiem i został powołany do zawodowej służby wojskowej.
• Służbę rozpoczął jako dowódca punktu radiogoniometrycznego w kompanii UL (ubezpieczenia lotów) w 61. Pułku Szkolno-Bojowym w Nowym Mieście nad Pilicą. Pułk był podporządkowany Oficerskiej Szkole Lotniczej im. Jana Krasickiego w Dęblinie.
• W 1966 r. przez 3 miesiące służył w 45. Dywizjonie Dowodzenia Lotami Oficerskiej Szkoły Lotniczej im. Jana Krasickiego, był dowódcą punktu radionamierzania w kompanii ubezpieczenia lotów.
• We wrześniu 1966 r. został słuchaczem stacjonarnych studiów w Wojskowej Akademii Technicznej na Wydziale Elektroradiotechnicznym w grupie radiolokacji.
• W 1970 roku ukończył studia, uzyskał tytuł inżyniera elektronika w zakresie eksploatacji lotniczych urządzeń radionawigacyjnych i został skierowany do służby w Wyższej Oficerskiej Szkole Radiotechnicznej w Jeleniej Górze.
• Początkowo był kierownikiem laboratorium, a następnie został wykładowcą w Cyklu Sprzętu Radiolokacyjnego. Uczył przyszłych oficerów i chorążych budowy oraz eksploatacji urządzeń wchodzących w skład Radiolokacyjnego Systemu Lądowania.
• W 1976 r. ukończył studia II stopnia na WAT i zdobył tytuł magistra inżyniera elektronika.
• W 1977 r. ukończył w Związku Radzieckim 3-miesięczny Centralny Oficerski Kurs Wojsk Radiotechnicznych Wojsk Obrony Powietrznej Kraju w zakresie eksploatacji
stacji radiolokacyjnej P-37.
• W 1982 r. otrzymał awans na stopień podpułkownika.
• W 1987 r. został oddelegowany do Kuratorium Oświaty i Wychowania w Jeleniej Górze na stanowisko starszego inspektora ds. obronnych.
• W 1990 r. został zwolniony z zawodowej służby wojskowej i przeniesiony w stan spoczynku.
• Za swą działalność służbową był wielokrotnie wyróżniany w tym:
Medalami „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (Brązowy – 1968 r., Srebrny – 1973 r., Złoty – 1983 r.) oraz Medalami „Za Zasługi dla Obronności Kraju” (Brązowy – 1973 r., Srebrny – 1980 r.)
• W roku 1985 otrzymał „Złoty Krzyż Zasługi”.